¿"Quieres mas, mas"?

Hola amigos!
Mijn vierde lesweek Spaans is inmiddels aangebroken en ik kan al een aardig woordje verstaan. Ik heb in week twee een klas gekregen, bestaande uit een paar (dikke) Amerikanen en twee pittige dames uit Canada die hun huis hebben verkocht en hier in Mexico een nieuw huis aan het strand hebben laten bouwen. Ik ben de jongste van het stel en ik was in het begin ook de beste van het stel... "You are the shining star of the class", werd me op dag 1 meegedeeld. Helaas zijn we nu allemaal ongeveer op hetzelfde niveau en ben ik geen uitblinker meer. Snik. Het niveau is hier hoog en mijn maestro, Lisandra, gaat in een rap tempo door. Zo zijn we nu al beland bij spreken in de verleden tijd, terwijl we eigenlijk allemaal nog moeite hebben om uberhaubt zinnen te formuleren in de tegenwoordige tijd. Goed, het zorgt er wel voor dat we allemaal braaf na school nog verder studeren en elke dag de bergen huiswerk maken die zij ons opgeeft. Lisandra geeft goed les moet ik zeggen, ze praat duidelijk (alsof ze het tegen kleuters heeft) en we leren letterlijk spelenderwijs Spaans, door middel van spelletjes zoals memory en bingo. Toch jammer dat ik alleen deze week nog heb, ik ben zeker van plan om zelf nog verder te studeren om mij deze prachtige taal meer eigen te maken.

Mijn homestayfamilie ben ik helemaal blij mee. Na vier weken voel ik me er helemaal thuis. Het is geweldig om elke morgen wakker te worden en begroet te worden met een vrolijke lach, en "dormiste bien, bibienne?" (heb je goed geslapen vivienne?. Vervolgens kan ik aanschuiven voor het ontbijt, welke elke dag van de week anders is. Het begint met vers fruit, en de tweede gang verschilt van zelfgemaakte wafels, pannenkoeken, eieren tot quesadillas. Heerlijk! Ik word compleet volgestopt en ze vraag elke keer: "quieres mas?", of ik nog meer wil. Ook al zeg ik nee, ze schept maar bij, ze wil me geloof ik echt volproppen. Na het ontbijt neem ik de bus naar school, een avontuur op zich. Je weet nooit wanneer deze gaat, en of deze voor je stopt. Het kan rustig zijn dat de betreffende chauffeur geen zin heeft om te stoppen en keihard doorrijdt. Soms zitten de bussen tot de nok vol, en hang je aan een paal, hopend dat je niet door de bus heen vliegt. Ze rijden hier namelijk als gekken en stoppen niet normaal, nee ze maken een soort noodstop waardoor je kans hebt om door de bus heen geslingerd te worden. Soms wordt je burreis opgeleukt door een Mexiaanse zanger met gitaar die voor een paar pesos wat nummertje doet.

Meestal ben ik om vier uur weer thuis waar ik mn volgende maaltijd al op mij wacht. Het moet gezegd worden: het mensje kan heerlijk koken! Geen dag hetzelfde en altijd twee gangen. Uiteraard met chili en limoen erbij, dat is een vreemde gewoonte die ik ondertussen ook heb overgenomen. Soep, uiteraard tortillas, maar ook rijstgerechten, broodjes, en zelfs op fruit doen ze hier (hot!) chili en verse limoen. Echt OVERAL wordt het hete goedje bij gegooid. Meestal ga ik na het eten huiswerk maken, en als ik savonds thuis blijf, lees ik wat of luister ik muziek. Verder is er niet veel te doen, maar gek genoeg went dat ook wel, en kan het soms zelfs wel prettig zijn! Mijn kleine ADHD vriend (haar kleinzoon) blijkt echt ADHD te hebben, en roept veel om mijn aandacht. Een keer heb ik toegeven, een een potje gevoetbalt met hem (lees: 3 trappen tegen de bal), maar verder ga ik vooral mijn eigen gang. Om 21.00 uur volgt er nog (!) een maaltijd, ditmaal een lichte (gelukkig!) met wat sla en Mexicaanse kleine hapjes. Ja, er wordt goed voor me gezorgd hier. Ook dan probeert ze weer al haar heerlijkheden aan mij te slijten, maar ik zeg altijd maar dat Nederlanders niet zo veel eten. (uit angst voor extreem overgewicht na twee maanden hier)

Helaas zit er na dit weekend al weer op, dan bivakeer ik nog een week bij Bart om vervolgens te beginnen aan de grote reis.

Na vier weken Mexico voel ik me toch wel een klein beetje ingeburgerd. Ik weet nu hoe het openbaar vervoer hier werkt en ik geloof dat ik zelfs de stad aardig leer kennen.
Alhoewel dit een aardige opgave is, het is niet te bevatten hoe groot Guadalajara is! Mijn school bevind zich in het historische centrum, het mooiste gedeelte van de stad. De architectuur lijkt een beetje op die van Parijs. (volgens mijn lerares is het ook gebaseerd op Parijs). Er is hier zelfs een heuse Arc de Triomphe! Buiten het historische centrum is het een stuk minder leuk toeven, op wat straten na met hippe restaurantjes, zijn veel huizen en buurten oud en vervallen. Toch heeft de stad veel te bieden, alleen heb ik dat nog niet helemaal ontdekt. Ook dit weekend gaat dat waarschijnlijk niet gebeuren, gezien er een trip naar San Blas op de planning staat. Dit is een stad aan de kust met een stuk jungle. Er zijn allerlei tochten mogelijk waarbij je aapen kunt bekijken en krokedillen kunt tegenkomen. Er is veel mangrovebos, dus ook veel wildlife, een van de redenen waarom ik zo graag hier naar toe ging. Ik ben benieuwd!!

Muchos besos!!